operacje plastyczne

Ginekomastia, a lipomastia - różnice

Czasami ginekomastia (gruczołowa) może być mylona z lipomastią czyli z ginekomastią rzekomą (tłuszczową). Różnica pomiędzy wymienionymi polega na tym, że w przypadku lipomastii mamy do czynienia z nadmiarem tkanki tłuszczowej, a ginekomastia (gruczołowa) to przerost właściwej tkanki gruczołowej. Lipomastia to zatem przypadłość otyłych mężczyzn. Tkanka tłuszczowa, która powstała w okolicy piersiowej ma miękką konsystencję i jednoczesny występuje brak wyczuwalnej twardości wokół otoczki sutka. 

Ginekomastia – 3 podstawowe okresy jej występowania

Ginekomastią jest dotkniętych od 60% do 90% noworodków płci męskiej w 3-5 dniu życia i można tu mówić o ginekomastii niepatologicznej. Objaw powiększenia sutków cofa się przeważnie w okresie do jednego miesiąca. Przyczyną powstawania ginekomastii u noworodków jest wysoki poziom estrogenów. 

Kolejnym okresem, w którym można zaobserwować ginekomastię u mężczyzn jest okres dojrzewania (około 50% chłopców w wieku13-14lat). Podobnie jak ginekomastia występująca u noworodków, również ginekomastia przejściowa u dojrzewających chłopców jest objawem ustępującym. Powiększone sutki powinny samoistnie zaniknąć w przeciągu kilku miesięcy. Powodem powstania ginekomastii w okresie dojrzewania jest zwiększenie stosunku wolnego estradiolu do testosteronu w osoczu.

Czasami ginekomastia okresu dojrzewania może przyjąć postać utrwalonego powiększenia gruczołu piersiowego, w związku z przerostem tkanki łącznej i tłuszczowej. Taka przeciągająca się w czasie postać może stanowić dla młodych mężczyzn problem kosmetyczny i psychologiczny. Niektórzy dojrzewający chłopcy w sposób szczególny dbają o swój wygląd, w tym pracują nad podkreśleniem swojej męskości. Powiększony gruczoł piersiowy nie wpływa budująco na ich samoocenę, działa wręcz destrukcyjnie. Chłopcy, których dotknęła ta przypadłość mają kłopoty z rozbieraniem się w miejscu publicznym (np. basen, plaża), unikają ćwiczeń na lekcji wychowania fizycznego.

Przyjmuje się, że ginekomastia okresu dojrzewania powinna niepokoić jeżeli utrzymuje się ponad rok od momentu zaobserwowania jej.

Ostatnią grupą dotkniętą ginekomastią są mężczyźni, którzy przekroczyli 50 rok życia i jednocześnie mają kłopoty z otyłością. Przypuszczenia dotyczące ginekomastii w tym okresie związane są z przejściem tzw. wczesnych androgenów w estrogeny pod wpływem wzrastania tkanki tłuszczowej. 

Chcąc dokonać podsumowania przyczyn wywołujących ginekomastię można założyć, że prawdopodobnie wiąże się z zaburzeniem równowagi między poziomem androgenów i estrogenów. Nadmiar estrogenów spowodowany spadkiem androgenów może być bodźcem pobudzającym sutek do wzrostu. Wydaje się jednak, że decydujący wpływ na rozwój sutka ma to, co dzieje się w ośrodkach podwzgórzowo - przysadkowych. Stąd wniosek, że prawdziwa przyczyna powstawania ginekomastii leży w pierwotnej lub wtórnej nadczynności przysadki i że nie można całkowicie wykluczyć działania pośredniego innych hormonów, między innymi nadnerczy i tarczycy.

Przyczyną ginekomastii niefizjologicznej może być:

- pierwotna niewydolność jąder (uszkodzenia jąder, brak jąder)

- stan zapalny jąder

- nowotwór jądra

- urazy lub zespoły pokastracyjne

- marskość wątroby

- przewlekła niewydolność nerek

- nadczynność tarczycy

- nadmierna wrażliwość gruczołu sutkowego na estrogeny

- uwarunkowania dziedziczne

- działanie leków

- narkotyki (kokaina, heroina)

Zdiagnozowanie ginekomastii oraz zastosowanie przebiegu leczenia należy pozostawić wykwalifikowanemu lekarzowi.